Gaia Zoo en naar huis

We pakten vanmorgen onze spullen en reden rond half tien van het park. Voor een weekend als dit was het er prima, geen winkeltje, snackbar of entertainment maar wel een prima huisje en voldoende te doen in de omgeving.

We arriveerde bij Gaia Zoo net voor tienen en liepen als een van de eersten naar binnen. Het is niet een onwijs grote dierentuin maar wel een mooie. Druk was het niet. De dierentuin is groen opgezet, veel water en vooral viel ons op dat de dieren over het algemeen erg ruime verblijven hadden. Tot Kyan’s grote vreugde was er ook een enorm touwen-/klimtoestel binnen dus hij kon ook nog even lekker klauteren.

We liepen de route “langs alle dieren” op het gemak en kwamen rond half twee weer bij de uitgang uit. Voordat we in de auto stapte aten we snel nog even wat en gingen op weg naar huis. Zonder enige file reden we naar Den Haag, wat fijn!

We pakten uit, deden een wasje en de boodschappen en nu nu is het alsof we niet weggeweest zijn:-)

Morgen zal dat anders zijn want de dinsdag is nu de eerste dag van de week. Mariel nog vrij dus en Kyan en Hans hebben ook een korte week. Volgens dr countdown app vertrekken we over 115 dagen naar Marrakech, dat zal het volgende blog zijn!

Glas, wandelen en nacho’s

Vanmorgen regende het, zoals verwacht, toen we wakker werden. Volgens de voorspellingen gisteren zou het hier rond het middaguur droog worden dus ons ochtendprogramma was errug op het gemak.

De traditie thuis is dat Kyan op zondagochtend tv kijkt in bed. Dat lukte hier niet maar na het ontbijt beneden kijken was een prima compromis. We deden verder spelletjes en vertrokken rond half twaalf toen het inderdaad droog was. We bezochten eerst een glasblazer in Vaals. Hij heeft er een prachtige winkel en geeft elk uur een demonstratie welke we bijwoonden.

In een minuut of twintig liet hij diverse technieken zien en legde dingen uit. Erg leuk en interessant. Het werk gebeurde supersnel omdat het glas natuurlijk afkoelt waardoor hij tijdens de demonstratie van een minuut of twintig een zwaan, olifant, paard en grote schaal maakte. Hoewel hij het spannend vond stelde Kyan de man na de demonstratie een vraag en kreeg (gelukkig) een uitgebreid antwoord.

Na de demonstratie reden we naar het Drielandenpunt. Hier startte we met een wandeling die als volgt omschreven stond “Deze wandeling met een pittige helling gaat rond de Vaalserberg met prachtige vergezichten en over Duits grondgebied door het bos“. Hij was 6.1 kilometer waar we door slecht lezen en creatief lopen nog een stukje aan toevoegde, helaas natuurlijk ook precies een stijl stuk. Mariel spotte zelfs een eekhoorn maar voordat Hans en Kyan hem zagen had die zich alweer verstopt. De temperatuur was heerlijk om te lopen (de autothermometer gaf gisteren twintig graden aan, vandaag tien). Hoewel het inderdaad wel heuvelig was was de wandeling goed te doen, wel her en der om plassen en modder heen. We liepen zo goed als het hele stuk in of langs het bos.

Na krap twee uur waren we weer bij het begin en gingen we naar de toren op het drielandenpunt. Met de lift naar boven (Kyan had nog niet genoeg gelopen en besloot terug de trap te nemen). Boven uiteraard mooi uitzicht over Nederland, Duitsland en België.

Kyan speelde nog een kwartiertje in de speeltuin alvorens we teruggingen naar het huisje. We hadden een uurtje om even te chillen en voor Kyan betekende dit ervoor zorgen dat hij zijn kleurspullen niet voor niks meegenomen had.

We aten in Valkenburg bij een Mexicaans restaurant. We waren hier ook toen we op vakantie waren in Valkenburg toen Kyan een jaar was. Hij maakte het nu een stuk bewuster mee:-). We maakte gebruik van het buffet en aten smakelijk (en veel, hahaha). Nog voor we begonnen vroegen we naar eventueel “verstopte” noten/pinda’s/ kiwi’s. Het meisje vertelde dat die er niet waren hoewel ze niet wist of alle taarten van het toetjesbuffet vrij waren van. Ze had laten vallen eventueel wel voor een ijsje kon zorgen in plaats van de toetjes. Kyan vergat dit niet en maakte daar na het eten graag gebruik van!

Op de terugweg viel op hoe donker het hier is. Over de snel- en provinciale weg rijden zonder straatverlichting is niet iets wat wij gewend zijn….

Morgen checken we uit en gaan we via Gaia Zoo weer naar het wilde westen.

Aken

Plan van de dag was een dagje naar Aken te gaan. Vorig jaar stopte we op de terugweg uit Luxemburg bij de dierentuin en de Starbucks voor een mok maar het idee was nu wat langer in de stad door te brengen.

De parkeerde de auto net over de grens bij Vaals op een P+R, goeie tip van opa! De parkeerplaats was niet bijzonder groot maar er was wel plenty plek. Verschillende bussen rijden vanaf deze locatie richting het centrum en we konden voor vijf euro retour al snel met een bus mee. In een kwartiertje reden we naar het centrum waar we een aantal uur rondstruinde in en om de winkels. Mariel kocht een tas en we kochten een vervangende theepot voor degene die eerder deze week sneuvelde, koekjesvormen en een thermobeker. We lunchte in een van de talloze bakkerijen en bezochten een aantal kerken waar we langs liepen. Voor de dom was een huwelijksbijeenkomst gaande dus die gingen we niet in.

Rond half twee namen we de bus terug. We tankte tegen Duitse prijzen benzine en bezochten de Kaufland, een enorme en mooie supermarkt. Met het een en ander aan levensmiddelen die we of nodig hadden, of in Nederland niet te krijgen zijn of in Nederland fors duurder zijn gingen we weer richting park. Kyan speelde nog een uurtje in het zand en het weer was zo lekker dat Mariel zelfs nog een uurtje op het terras zat. Kyan wilde ook nog graag in bad. Lekker een poosje knoeien met water in de de tussentijd veel plezier (en veel water naast het bad).

We aten Duitse broodjes met soep en knakworstjes en sloten de dag rustig af. Morgen moeten we het weer even afwachten, plan is richting het drielandenpunt te gaan maar te veel regen kan roet in het eten kunnen gooien. Waar de regen geen invloed op zal hebben is het plan om uit eten te gaan in Valkenburg.

Het uitzicht vanuit ons huisje:

Via Valkenburg naar Vijlen

Maandag studiedag en geen korfbal, dit resulteerde vorige week in een spontane actie; toch een weekendje weg in de herfstvakantie.
De keus viel op Zuid Limburg en we boekte een huisje bij Landal in Vijlen.
Vanmorgen deden we het rustig aan en maar vertrokken toch al rond negenen van huis.
Tegen half twaalf arriveerde we in Valkenburg. Zonder noemenswaardige files en ook het Brabantse boerenprotest dat aan de andere kant op dr snelweg wel voor files zorgde konden we vrij makkelijk voorbij.
We parkeerde de auto in het centrum en liepen naar de mergelgrot.
Een mooi museum in een grot over mergel en de mergenwinning met ook een dino-expositie en miniaturen in mergel. Met een speurtocht en mogelijkheid zelf iets te maken van een blokje mergel was het voor Kyan een erg leuk uitje.

We spendeerde een uur of twee in de grot waarna we richting het centrum liepen waar we wat dronken en de winkeltjes bekeken. Het weer was prima en het was gezellig in het toeristische centrum.

Origineel was het idee in Valkenburg te eten maar tegen half vier waren we er echt wel klaar mee. Dus naar het huisjespark. Nog even via de pomp want we reden op de laatste liters benzine en durfde dus niet te wachten tot de Duitse prijzen op weg naar Aken waar we morgen heen willen. Dus een beetje getankt en naar Vijlen.

Daar aangekomen verkende we het huisje. Prima en netjes. Wel fris want de ramen stonden open dus snel de kachel opgestookt. Na wat gedronken te hebben spotte Kyan de speeltuin tegenover het huisje en was hij verdwenen. Er waren ook wat andere kindjes en na drie kwartier kwam hij onder het zand terug om te eten.

De thuis gemaakte en bevroren meegenomen saus zorgde met couscous voor een snelle en lekkere maaltijd.

Hans heeft tot zijn genoegen ontdekt dat het huisje beschikt over een Ziggo abonnement dus de formule 1 kan gewoon gevolgd worden dit weekend. Kyan keek nog even tot bedtijd. Tot zijn genoegen beschikt het huisje over twee dubbele bedden. Hij wilde het zijne graag dubbel opgemaakt want hij was van plan om aan beide kanten te gaan slapen:-).

Volgend jaar Florida

Nog voordat we terug waren in Nederland ontstonden er alweer plannen voor volgend jaar. Terug naar Amerika was de wens. Maar waar? Het noordwesten moet qua natuur werkelijk prachtig zijn, Mount Rushmore staat op het verlanglijstje, maar ook zouden we het zo leuk vinden de kans te hebben Deb en Mike weer te ontmoeten en kunnen we Kyan niet blijer maken dan met zwem(bad)water en pret- en waterparken.

Dat laatste, in combinatie met het idee om op minder plekken te verblijven dan afgelopen jaar resulteerde erin dat we de opties in Florida bekeken. Mooie stranden, state parken en natuur maar natuurlijk ook de pretparken. We maakte een mooie route en moesten vervolgens tickets boeken. Dat was, zoals gebruikelijk, een uitdaging. De prijzen vielen niet mee, zelfs tegen. Vooral omdat er zo goed als overal nog apart bijbetaald moet worden voor de koffers. Ter vergelijking keken we ook naar totaal andere bestemmingen binnen en buiten Amerika maar ook daar naartoe vliegen leek  duurder dan voorheen. Uiteindelijk vonden we een vlucht die ons qua reistijd, prijs en tijden aansprak. Heen via Frankfurt naar Orlando en terug via Frankfurt vanaf Tampa. We moesten wat schuiven met de route om het allemaal passend te maken maar dat viel zonder concessies te doen.

We schoven nog wat meer met de route alvorens we al diverse verblijven boekte. Na aankomst zullen we op de eerste vakantiedag de langste reisdag hebben van Orlando naar Panama City Beach aan zee in de Panhandle (het westelijkste stuk van Florida). Hierna rijden we via Tallahassee de hoofdstad van de staat, naar het zuiden waar we op een aantal locaties enkele nachten slapen om dingen te bezoeken om te eindigen met een week in Orlando en zes nachten in Tampa. Heerlijk!

route florida1

De al gevonden Air BNB’s zijn geboekt om te voorkomen dat iemand ons voor zou zijn. De auto is ook geboekt en de enkele hotels die we op het oog hebben zullen vermoedelijk vlot volgen.

Deb en Mike hebben laten weten dat ze ons graag komen opzoeken maar wat tijd nodig hebben om te bekijken hoe en wat en wat haalbaar is. Ze hebben nog tien maanden om dit te organiseren dus we hebben goede hoop dat dat zal lukken.

Waar we dit jaar op berenjacht gingen zullen we komend jaar op alligatorjacht gaan. Met de hoeveelheden die er in Florida zitten verwachten we geen noodzaak tot nachtelijke avonturen en lijkt de kans ze te missen er niet. Waar we ook ernstig rekening mee moeten houden is regen. Onze zomer is in Florida niet het droge seizoen en (heftige) buien, hopelijk vooral aan het einde van de dag zullen onvermijdelijk zijn. Florida is verder de lightning capital (onweershoofdstad) van Amerika dus ook dat zullen we gaan ervaren. Het weer laat zich niet regelen maar we duimen dat we orkaan-vrij en tussen de buien door onze vakantie toch zonnig kunnen vieren.

Nog 291 nachtjes volgens de countdown app! Waarbij gezegd moet worden dat we over 137 nachtjes eerst nog voor een weekje warmte in de winter naar Marrakech gaan. Ook daar kijken we naar uit!

Weer thuis

We zijn alweer bijna een week thuis!

De terugreis ging voorspoedig. De vlucht tussen Washington en Ijsland zat het vliegtuig bij lange na niet vol. Dit maakte dat Mariel aan de andere kant van het gangpad ging zitten zodat Kyan languit kon liggen. Hij sliep, verdeeld over beide vluchten, een uur of vier-vijf. Hans en Mariel kwamen aan hooguit een uurtje.

Na het instappen voor de vlucht naar Amsterdam verschenen er monteurs in het vliegtuig. We bekeken het met gefronste wenkbrauwen, wat is er aan de hand denk je dan toch…. Op het moment dat wij verwachtte te gaan taxien riep de pilote om dat we het vliegtuig uit moesten. Wegens een “minor issue” namen we een ander vliegtuig wat verderop al klaar stond. Dus er weer uit en maar hopen dat het zo eenvoudig was als de aankondiging deed vermoeden. Eerlijk is eerlijk; dat was het. Het vliegtuig stond welliswaar niet aan de gate maar de bus die ons naar het vliegtuig bracht wel. We stapte enigszins bibberend in want het was slechts zeven graden in Ijsland maar nog geen uur later gingen we alsnog de lucht in.

Op Schiphol bleek tot onze opluchting ook de bagage overgeladen op het andere vliegtuig. Vlotter dan de afgelopen jaren verscheen dit op de band en konden we met opa naar huis. We kletsten wat met opa en oma en Vincent die ook even langskwam. Hierna begonnen we met uitpakken en opruimen.

Oma had heerlijke balletjes gehakt voor ons gemaakt dus we smulden van een Hollands prakkie!

Hans werkte maandag zijn reguliere halve dag en Mariel en Kyan haalde een flinke voorraad boodschappen om de kasten weer een beetje te vullen. Dinsdag liet de vaatwasser ons nog even schrikken door het niet te doen maar gelukkig bleek woensdag dat hij weer werkte. Donderdag ging ook Mariel weer werken en Kyan naar de bso. Maandag gaat hij weer naar school en begint het echte leven weer.

Uit de contacten die we ondertussen met Deb en Mike hebben gehad via de app blijkt dat zij het, net als wij, enorm leuk hebben gevonden ons te zien! Er zijn goeie voornemens om het niet opnieuw zeventien jaar te laten duren voordat we elkaar ontmoeten en zelfs al wat snode plannen richting volgende zomer…..

Hieronder het kaartje met hierop de staten in blauw welke we bezochten deze reis. Het onderste kaartje is het kaartje van de staten welke Mariel op tijdens haar trips in/naar Amerika al bezocht heeft.

staten bezocht op kaart Hans+Kyan

staten bezocht op kaart Marielle

 

 

Laatste dag

Vandaag de laatste dag van de reis en de laatste dag in Washington DC. Origineel was het plan om te shoppen onderweg naar het vliegveld maar aangezien we dit gisteren al uitgebreid hadden gedaan gingen we dat niet nog een keer doen.

We startten de dag met facetimen met opa (en oma) om opa te feliciteren met zijn verjaardag. Rond negenen vertrokken we om te gaan ontbijten bij Ihop. Ihop staat voor International House of Pancakes. Het is een grote keten die je hier veel ziet en vierentwintig uur per dag open is. Naast een uitgebreide ontbijt kaart kunt je er ook lunchen of avondeten. Kyan koos (weinig verrassend) voor pannenkoeken. Hans en Mariel kozen beiden voor een combo; pannenkoeken, ei, bacon/worstjes en harsh browns. Het smaakte allemaal heerlijk!

Met een snelle stop bij de supermarkt om nog even wat te eten te halen voor de terugreis keerde we terug naar het appartement. Hier was het natuurlijk tijd om definitief in te pakken. Althans….definitief…..Kyan zwom nog een uurtje en we besloten onze lange broeken ook los in een tasje mee te nemen. Nog te warm om aan te doen. Kyan’s zwemmen werd overigens wederom onderbroken door de badmeester die floot voor het kwartier “breaktime”. Hij was de enige in het zwembad en moest dus een kwartier gaan zitten kijken naar een leeg zwembad waar noch volwassenen in zwommen, noch schoongemaakt werd. Redelijk apart dus……

Rond ene vertrokken we uiteindelijk vanuit het appartementen complex. In een dik half uur reden we, met laatste tankstop, naar het Steven F. Udvar-Hazy Center. Dit is een dependance van het Air en Space museum in het centrum van Washington DC vlakbij het vliegveld. Enorme hallen vol vliegtuigen en ruimtevaart attributen. Daarnaast ook een uitkijktoren vanwaar je prachtig de opstijgende en landende vliegtuigen op Dulles airport kan zien. Tijdens het wachten op de lift naar de uitkijktoren werd ons gevraagd waar we vandaan kwamen. Toen we antwoordde bleek er een moeder en zoon uit Holland Michigan tegenover ons te zitten. Deze mevrouw vertelde dat ze in het plaatsje nog molens en een klompenfabriek hebben en dat zij als kind tijdens de feestweek voor toeristen verplicht op klompen moest lopen. We constateerde dat zij dus waarschijnlijk meer op klompen heeft gelopen als wij drieën bij elkaar.

Het was een mooi museum waar we gratis (wel vijftien dollar parkeren) zo’n twee uur spendeerde. Het was een leuk museum om wat tijd te besteden en tijd te overbruggen.

Rond vieren gingen we, na een kleine verkleedpartij (korte broeken en slippers inruilen voor lange broeken, sokken en schoenen) op de parkeerplaats richting Dulles airport. Hier leverde we de auto in wat supersnel ging. Er werd alleen gekeken of ie volgetankt was en verder vond men het al snel goed. We leverden de auto in met exact 10100 miles op de teller. Wij hebben, omgerekend 4414 kilometer gereden. Hoewel dat natuurlijk een flink aantal is hebben we het gevoel dat dat prima gegaan is en we de rijdagen ook wel voldoende hebben kunnen onderbreken met stops. Ook Kyan gaf desgevraagd aan te vinden dat we niet teveel gereden hebben. Tijdens het rijden heeft hij zich vermaakt met hoofdzakelijk zijn Donald Duck boek en woordenzoekers. Dit naast de bekende “achterbankspelletjes”. Hij maakte er een gewoonte van om ’s morgens zijn hut zoals hij dit noemde, in te richten; alles om zich heen wat hij om zich heen wilde hebben en zijn vestje als kussentje.

Met de shuttlebus van Avis reden we vlot naar de vertrekhal waar we nog drie kwartier moesten wachten alvorens we de bagage konden ineveren. Hierna met de airporttrein naar de A-gates waar we een stekkie zochten om te eten. Het werd fastfood voor ons laatste Amerikaanse maaltje. Hierna zochten we een plekje op om de wachttijd van zo’n twee uur te overbruggen. We vonden zowaar een plekje waar we met stoelen aan een tafeltje konden zitten dus daar speelde we spelletjes tot het tijd was naar onze gate te gaan.

De auto weer op het parkeerterrein en met de bus naar de terminal